Zwykłe Życie to magazyn o prostym życiu wśród ludzi, miejsc i rzeczy.

Od 23 kwietnia widzowie Teatru Lalek Guliwer będą mogli zobaczyć na deskach dużej sceny premierowy spektakl „Pączek i Pompon wracają do domu” duetu krofta/wojtyszko.

Przedstawienie w reżyserii Marii Wojtyszko i Jakuba Krofty powstaje na podstawie tekstu twórców, którego fabuła opowiada o relacji rodzeństwa i zabiera widzów w późne lata 80-te.

– W „Pączku i Pomponie” tata opowiada synowi historię z własnego dzieciństwa i w ten sposób uruchamia retrospekcję. Dlatego przenosimy się do końcówki lat osiemdziesiątych. Ale ta retrospekcja nie jest dokładna, rodzajowa. Jest raczej mieszanką wyobrażeń, wspomnień i fantazji. – mówi Maria Wojtyszko, współautorka spektaklu.

Przedstawienie jest opowieścią o pierwszych krokach ku samodzielności, wzajemnej trosce, odwadze, ale i zagubieniu. Sztuka, która stawia pytanie o to, czy zawsze trzeba dawać radę, i czy świat, który otacza dziecko jest bezpieczny, to najnowsza propozycja Guliwera dla widzów od lat 5.

– Dla mnie najważniejszym przesłaniem w spektaklu jest to, że mimo wszystko, świat jest bezpiecznym miejscem. Dzieci dzisiaj są bombardowane informacjami o zagrożeniach, które wydają się czaić na każdym rogu. Ale prawda jest taka, że ogromna większość dorosłych jak widzi zgubione dziecko, to chce mu pomóc. Za każdym razem, kiedy piszę nowy tekst, staram się powiedzieć nim coś, co jest jakimś moim osobistym „odkryciem” albo tylko prawdą, którą sama powinnam sobie przypominać. Tym razem to jest silne przekonanie, że w razie kłopotów trzeba prosić o pomoc. Wydaje się proste, ale dla mnie nadal to nie jest łatwe. – mówi Maria Wojtyszko.

Nad realizacją spektaklu obok Marii Wojtyszko i Jakuba Krofty czuwa wielu znakomitych tworów: Matylda Kotlińska – twórczyni scenografii i kostiumów, Radek Łukasiewicz odpowiedzialny za muzykę, choreografka Milena Czarnik, reżyser światła Damian Pawella i asystent reżysera Maciej Owczarzak.

 

 

Tu kupisz bilety

Czy boicie się wracać sami do domu? Wychodzić do sklepu bez mamy? Obawiacie się, że się zgubicie, spotkacie strasznych nieznajomych lub nigdy nie odnajdziecie drogi powrotnej? A może wstydzicie się tego, że nie wiecie, jak się zachować, jak czytać rozkład jazdy i wysiąść na właściwym przystanku? Głupio wam poprosić obcych o pomoc? My też tak mieliśmy. Każdy dorosły był kiedyś dzieckiem, które pierwszy raz szło po ulicy samo, pierwszy raz jechało tramwajem czy pociągiem bez opieki. Byliśmy zagubieni i bezbronni. I nawet dzisiaj czasami te uczucia do nas wracają.

Ta opowieść jest o nas i o Was.

Głównymi bohaterami spektaklu są dziesięcioletni Pompon i czteroletni Pączek, którzy gubią się wracając do domu od babci. Zanim odnajdą rodziców, napotkają wiele trudności, ale też nauczą się, że czasem trzeba zwrócić się po pomoc do nieznajomych. Całą historię opowiada dorosły już Pompon, a obecnie Piotrek, swojemu synkowi, który obawia się wracać sam ze szkoły.

Tekst i reżyseria: krofta/wojtyszko

Kostiumy i scenografia: Matylda Kotlińska

Muzyka: Radek Łukasiewicz

Choreografia: Milena Czarnik

Reżyseria Światła: Damian Pawella

Asystent reżysera: Maciej Owczarzak

 

Występują:

Joanna Borer, Katarzyna Brzozowska, Izabella Kurażyńska, Elżbieta Pejko, Honorata Zajączkowska, Damian Kamiński, Tomasz Kowol, Maciej Owczarzak, Krzysztof Prygiel, Adam Wnuczko

 

 

Jakub Krofta – urodzony 1971 roku w Czeskich Budziejowicach reżyser, dramatopisarz, pedagog, wieloletni dyrektor artystyczny Teatru Drak w Hradcu Kralowe, absolwent Akademii Teatralnej

w Pradze, obecnie dyrektor artystyczny Wrocławskiego Teatru Lalek. Do tej pory wyreżyserował prawie osiemdziesiąt spektakli teatralnych, z których wiele zdobyło prestiżowe nagrody i zyskało uznanie w Czechach, w Polsce i na całym świecie.

 

Maria Wojtyszko – scenarzystka, dramatopisarka i dramaturżka. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, scenariopisarstwo w Łódzkiej Szkole Filmowej i reżyserię fabularną

w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy.

 

Jest autorką scenariuszy do seriali telewizyjnych i filmów. W roku 2006 zdobyła nagrodę Teatru Starego i miesięcznika „Dialog” za dramat „Macica”, który miał swoją polską prapremierę w Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach, a prapremierę światową w teatrze Lofft w Lipsku. W 2010 roku otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie organizowanym przez poznańskie Centrum Sztuki Dziecka za sztukę „Pierwszy człowiek świata”. Jako autorka adaptacji scenicznych i dramaturżka pracowała między innymi przy „Smutnej Królewnie” M. Walczaka, „Koziołku Matołku” K. Makuszyńskiego „Momo” D. Kopiec i „Peer Gyncie” H. Ibsena. Od 2012 kierowniczka literacka Wrocławskiego Teatru Lalek. Spektakl na podstawie jej sztuki „SAM, czyli przygotowanie do życia w rodzinie” zdobył Grand Prix XX Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, z kolei dramat „Piekło – Niebo” dotarł do finału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej.

Reklama