Zwykłe Życie to magazyn o prostym życiu wśród ludzi, miejsc i rzeczy.

Jeśli zastanawiasz się jaki mebel najlepiej wziąć na swój pierwszy w życiu warsztat, które narzędzia są absolutnie niezbędne, w jaki sposób zabrać się do renowacji uratowanych ze śmietnika mebli, aby nie stracić wiary i zapału już na początku pracy to nowa publikacja od wydawnictwa Buchmann – Wióry lecą. Renowacja mebli i tapicerki autorstwa Kasi Sawko jest właśnie dla Ciebie.

Dzięki tej książce przejdziecie przyspieszony kurs renowacji i tapicerki mebli, poznając podstawowe kroki postępowania i niezbędne wskazówki. Inspiracją niech będzie dla was kilkanaście historii mebli – przed renowacją, w jej trakcie i po niej. A jeśli wciąż nie jesteście przekonani czy to książka dla Was, to dzięki uprzejmości wydawnictwa, publikujemy u nas jeden z ponad stu opublikowanych w książce instruktarzy – jak odświeżyć krzesło model 124, zwany pieszczotliwie „serduszkiem”.

1. Praca nad częścią drewnianą przebiegła standardowo, bez nieprzewidzianych trudności. Halina oczyściła drewno ze starego lakieru, przygotowała powierzchnię do gruntowania, po którym pokryła mebel bezbarwnym wodnym lakierem.

2. Jeśli chodzi o tapicerkę, ten model był nieco bardziej wymagający niż przeciętne krzesło. Po pierwsze, warstwa starej gąbki była mocno stwardniała i Halina namęczyła się, usuwając ją dłutem i metalową szczotką.

3. Okazało się, że oczyszczone siedzisko nie nadaje się do odzyskania, i trzeba było wyciąć nowe ze sklejki.

4. Warstwy tapicerki ułożone zostały standardowo: gąbka, flizelina, a na wierzchu tkanina. Przeważnie kładzie się jedną warstwę gąbki, ale do niektórych modeli mebli pasuje nieco bardziej wypukła forma i gąbkę układa się z większej liczby warstw. Tak właśnie było tym razem. Najpierw wyprofilowaliśmy mniejszy kawałek gąbki, do którego został następnie doklejony kawałek przykrywający całą powierzchnię. Powstała w ten sposób niewielka górka, która przypominała wersję oryginalną.

5. W kształcie siedziska były dwa zagłębienia na boczne elementy oparcia i w tym miejscu trudniej było ułożyć tkaninę. Nacięliśmy ją umiejętnie, żeby łatwiej było zrobić zagłębienia i pozostawiliśmy odrobinę luzu, żeby tkanina mogła się swobodnie ułożyć w miejscu styku z bocznymi elementami oparcia.

6. Dość trudne było też tapicerowanie oparcia, które wymagało umiejętnego rozmasowania tkaniny i zszycia ściegiem krytym.

7. Tak prezentuje się gotowe krzesło po renowacji. Do całego procesu niezbędne będą: cyklina, dłuto, igła do szycia ściegiem krytym, kozie kopytko, metalowa szczotka, metalowy młotek, nożyczki, papier ścierny 120–180 g, pędzel, pobijak gumowy, półokrągła igła, ściski, wyrzynarka z brzeszczotem do krzywizn 

Musisz zaopatrzyć się w: bejcę, gąbeczkę do bejcy, gąbkę tapicerską o grubości 3 cm, flizelinę, grunt do drewna, klej do drewna, kołek do drewna, nici w kolorze tkaniny obiciowej, lakier, tkaninę obiciową

Kolejność i rodzaj czynności do wykonania podczas renowacji krzesła: demontaż siedziska i oparcia, usuwanie starego lakieru / cyklinowanie, szlifowanie, bejcowanie, gruntowanie, lakierowanie, usuwanie starej tapicerki, dorabianie siedziska, tapicerowanie, szycie ściegiem krytym, montaż siedziska i oparcia 

Na początku działalności sama się bałam, że istnieje tylko jeden sposób na wykonanie danej czynności. Doświadczenie pokazało, że w pracy ręcznej jest sporo swobody, niektóre rzeczy robi się intuicyjnie, a duża część pracy opiera się na patentach i ułatwianiu sobie życia – uspokaja autorka i chętnie dzieli się swoimi sprytnymi sposobami na szybką renowację mebli. A zatem porzućcie lęki i wyciągnijcie „chierki” oraz „hałasy” z komórek i strychów. Do dzieła!